Een bezoek aan de psycholoog is tegenwoordig heel normaal. We werken hard, leven snel en lopen allemaal weleens vast. Toch kan zo’n ogenschijnlijk onschuldige stap later grote gevolgen hebben — vooral als je als zelfstandige een AOV (arbeidsongeschiktheidsverzekering) wilt afsluiten.
AOV-verzekeraars krijgen veel claims die te maken hebben met psychische klachten. Ongeveer 30% van alle ziekmeldingen valt in deze categorie. Om deze kosten binnen de perken te houden, zijn verzekeraars streng bij het accepteren van zelfstandigen die in het verleden psychologische hulp hebben gehad.
Bij lichte klachten, levensvragen of ondersteuning in een specifieke levensfase zal een huisarts je vaak (terecht) doorverwijzen naar een psycholoog. Dit traject wordt meestal gedeclareerd via de zorgverzekering. Voor die declaratie is een diagnosecode nodig, zoals ‘angststoornis’. In de praktijk is dit vaak een administratieve vereiste en geen zware psychiatrische diagnose.
De uitdaging ontstaat later. Bij de aanvraag van een AOV moet je dit psychologische traject vermelden in de gezondheidsverklaring. De verzekeraar vraagt vervolgens gegevens op en ziet vooral die diagnosecode. Het gevolg? Een grote kans op de clausule “uitsluiting psychische klachten”. Dat betekent dat je bij een burn-out, een moeilijke scheiding of het verlies van een dierbare geen uitkering krijgt.
Dit is in veel gevallen te voorkomen. Door klachten beter te benoemen en niet standaard te declareren via de zorgverzekering, voorkom je onnodig zware labels op papier. Een verzekeraar kijkt namelijk heel anders naar zelfontwikkeling en levensvragen dan naar een (angst)stoornis.
En aan alle huisartsen: neem dit mee in de gesprekken met je patiënten. Heeft iemand ambities om als zelfstandige te gaan werken, of is hij of zij al ondernemer? Dan kan een verwijzing – hoe goed bedoeld ook – financiële gevolgen hebben op de lange termijn. Bewustwording maakt hier écht het verschil
